عوامل موثر دررضایت زناشویی

درپژوهشی که توسط بلدووف (1960) به نقل از سیف (1368) در همین زمینه انجام شده, آمده است که رضایت و خشنودی مادران از زندگی زناشویی پس از جدا شدن فرزندان بیشتر از زمانی است که فرزندان نوجوان و 19 ساله به بالا در خانه حضور داشته اند. گلمن (1971) به نقل از سیف (1368) نیز معتقد است که رضایت از زندگی زناشویی در همسرانی که به دوره پدر و مادری انتقال یافته اند نسلت به دوره ی زندگی زناشویی جوانان تازه ازدواج کرده بیشتر است.

از دهه 1950 پژوهشگران عوامل موثر بر رضایت زناشویی را بررسی کردند. منفی بافی, سن ازدواج, فرزندان, زمینه اقتصادی-اجتماعی, داشتن علایق و هدف هایی یکسان و فعالیت های جنسی, همه عواملی هستند که مورد توجه “هانر” بود( هوستون, ونگلیستی,1991).

وینچ و دیگران(1974) به نقل از سلیمانیان (1373) هشت معیار موفقیت زناشویی را که در سه دهه گذشته بکاررا رفته مشخص کرده اند. این معیارها عبارتند از:

–  ثبات

–  انتظارات اجتماعی

–  رشد شخصیت

–  مصاحبت

–  شادی

–  رضایت

– سازگاری

–  یکپارچگی

البته عوامل زیادی می توانند در رضایت موثر باشند و هر کس با توجه به نگرش خاص خود و یا نتایج پژوهش هایش عواملی را برای رضایت زناشویی بیان می کند. عده ای بلوغ فکری و عاطفی زوجین, داشتن تحصیلات و طبقه مشابه و یا داشتن علاقه و طرز تفکر مشترک را از جمله عوامل تأثیر گذار بر رضایت زناشویی می دانند و برخی دیگر نیز عوامل دیگری را ذکر می کنند. در ذیل به بررسی مهم ترین این عامل ها می پردازیم:

لينک جزييات بيشتر و دانلود اين پايان نامه:

بررسی روابط باورهای غیرمنطقی بر رضایت زناشویی دانشجویان متاهل دانشگاه پیام نور واحد ملایر در سال تحصیلی